Snoer je innerlijke criticus de mond

Ken je dat? Dat je iets wilt, maar dat er zo'n innerlijke criticus (een stem) is, die je eerder van je doel, dan bij je doel brengt.

"Het is hopeloos".

"Het lukt toch niet".

"Hij wil toch niet meewerken".

"Die financiering komt nooit rond".

"Ik durf het niet".

"Dat doel is onbereikbaar".

"Daar ben ik niet slim genoeg voor".

Die innerlijke criticus heeft het er maar druk mee. Maar dat is nog geen reden om hem dan maar niet uit te dagen het anders te gaan doen.

Wat wil je veranderen? Wil je een andere baan? Een betere relatie? Een lager gewicht? Fitter zijn? Meer geld verdienen? Een nieuwe auto? Zeg het maar, het is helemaal aan jou om te bepalen wat jij wilt.

Kies, om het voor nu even gemakkelijk te maken één aspect dat je wilt veranderen in je leven. Om te beginnen is het een goed idee om gedurende één dag eens op te schrijven wat die innerlijke criticus (of die ouwehoer van binnen, zoals ik 'm ook wel noem) allemaal over die verandering te zeggen heeft. Ik durf te wedden dat hij heel wat te melden heeft.

Wel, hij heeft zijn tijd gehad. Het is tijd om te veranderen.

Stel je voor dat je als wens hebt om je relatie met je baas te verbeteren. Schrijf dan nu gedurende een aantal dagen op wat er allemaal gebeurt op je werk. Beschrijf welke gedachten je er bij had. Beschrijf ook welke emoties je had, en als laatste hoe je lichaam er op reageerde. Het is belangrijk dat je al deze reacties opschrijft. Let dus goed op welke reacties er naar voren komen en hoe die fysiek en emotioneel voor je voelen.

Zoals je na het doen van deze oefening zult merken zijn er een aantal soorten reacties. Er is een reactie in je denken, een reactie in je emoties en een reactie in je lichaam.

Een emotionele reactie laat zien wat er geheeld, erkend, omarmd of vergeven moet worden.

Gevoelens komen naar buiten omdat we ze niet langer meer willen verstoppen. Het wegstoppen van gevoelens is een aangeleerde reactie. Uiteindelijk zijn alle emoties een uiting van dat wat er in je leeft, van liefde. Liefde kan vele vormen aannemen, zelfs woede. In liefde mogen alle soorten gevoelens naar voren komen, omdat er geen vergelding plaats hoeft te vinden. Daarom kan je gewoon alle soorten van emotie in de ogen kijken, omdat ze eigenlijk niets anders willen dan liefde. Accepteer jezelf dan ook gewoon met alle gevoelens die je hebt.

Je kunt de veranderingen starten op het laagste niveau: je lichamelijke reactie.

In de voorbereiding op je verandering heb je opgeschreven welke reactie je liet zien op lichamelijk niveau. Laten we als voorbeeld nemen dat je je adem inhield toen je baas je wees op een foutje dat je gemaakt had je werk. Focus je er op om de volgende keer dat het weer gebeurt rustig door te ademen. Zeg tegen jezelf: adem rustig, adem langzaam.

Maar ik hoor je denken: "Ja, lekker, zo gemakkelijk verander je je lichamelijke houding niet als je stress hebt."

Daarom is het een goed idee om dat wat je doet juist extra te overdrijven. Dus als je je adem inhoudt, houdt het dan nu bewust in. Houd je adem in en voel hoe dat voelt. Daarna als je je bewust bent van hoe dat voelt, verander je bewust dat wat je veranderen wilt. Je ademt daarna langzaam in en bewust uit, en ademt daarna rustig en bewust weer in. Zoals je merkt is het woord bewust hier het werkwoord.

Als je spanning voelt in je spieren, span ze dan extra aan, en ontspan ze daarna bewust. Doe alles wat je doet bewust.

Als je dat een paar minuten doet, ga je met je aandacht naar die innerlijke ouwehoer. Ga eens na hoe hard hij nu nog tegen je praat. Waarschijnlijk heeft hij zijn toon gematigd en is misschien zelfs stil. Apart he?

Het vervelende is dat die innerlijke criticus er voor kan zorgen dat je je dromen opgeeft, dat je gaat doen wat iedereen al doet, dat je van het door jou gekozen pad afstapt omdat "het kennelijk niet voor jou is weggelegd". Maar door hem de mond te snoeren doe je een stap terug in de richting die er altijd al voor jou was.

Wat belangrijk is om te onthouden in een proces als dit, is dat je innerlijke criticus op heel jonge leeftijd is ontstaan. Het lijk wel alsof het een volwassen stem is, maar in feite is je innerlijke criticus een kind. Een kind dat schreeuwt om aandacht.

Hij ontstond in de periode toen je 3 tot 7 jaar oud was. En eigenlijk is alles wat je moet doen hem helpen op te groeien. Hij weet namelijk niet goed welke gedachten er nu bij je passen.

Uiteindelijk maakt het niet zoveel uit hoe hij is ontstaan. Daar kun je lang en kort aan werken. Ik probeer altijd om niet te lang te blijven hangen in het verleden. Die tijd is voorbij en voor mij en veel mensen met mij is het beter om vanaf nu vooruit te kijken.

Sommige mensen, en ik denk dat zij zichzelf wel herkennen, hebben wèl een vorm van therapie nodig om dat wat er in hun jeugd gebeurd is te verwerken. Kijk daarom goed wat jij nodig hebt en wees moedig om te erkennen dat je wellicht meer hulp nodig hebt (laat die innerlijke criticus je niet weerhouden van gezond gedrag). Heb je het niet of wil je het niet dan is dat ook prima.

Nu je op het punt staat om je innerlijke criticus te helpen ga je op het moment waarop je je lichamelijke reactie omgekeerd hebt (b.v. je ademhaling gekalmeerd hebt), je gedachte omkeren. Stel je hebt die lichamelijke reactie gehad waarbij je je adem inhield. Wellicht voelde je daarbij angst dat je baas boos op je zou worden en dacht je:  "O jee, nu doe ik het al voor de zoveelste keer fout!". Sta stil, adem diep in en uit en draai je gedachte bewust om. Maak er bijvoorbeeld van "Mijn baas helpt me om mijn werk te perfectioneren" of "Mijn baas helpt mij te groeien". Voel vervolgens hoe deze andere gedachte zich in je lichaam nestelt.

Dit is iets wat je vaak moet oefenen, maar waar je ook snel resultaten in kunt boeken. In het begin zal het misschien voelen alsof je jezelf voorliegt. Ga gewoon door, want dat is je innerlijke criticus die opspeelt. Wees lief voor 'm en wijs 'm niet af, maar verwacht niet dat het in drie dagen gefikst is, wat je je hele leven hebt volgehouden. Blijf gewoon doorgaan. Herhaal het nog een paar keer op een rustige manier terwijl je rustig door blijft ademen. Houd pas op als het gespannen gevoel in je lichaam minder wordt. En herhaal en daarna nog een paar keer voor de lol :-)

Bekend is dat het veranderen van een gewoonte over het algemeen zo'n 3 weken duurt. In die tijd moet je dus gewoon door blijven gaan. Vertrouw er op dat wat je doet werkt. Maak ondertussen aantekeningen van positieve ervaringen die je opdoet. Geef jezelf een pluim als het lukt om een keer niet te reageren zoals je normaliter wel doet of deed. Want hoe je het ook wendt of keert: die kleine criticus wil ook alleen maar erkend worden en een beetje liefde krijgen, en tot die tijd zet hij lekker een grote mond op? :-)