Ik denk dat iedereen wel eens worstelt met bepaalde zaken.

Zelfs een Held. Sommige mensen kunnen hun worsteling echter beter verbergen dan anderen. Het is maar net hoe expressief je bent.

Mijn creativiteit komt pas echt op gang als ik het ik het een tijdje moeilijk heb. Ik bedoel maar? waarom zou je een verandering doorvoeren als alles je voor de wind gaat?

Buddha by Moonlight

Maar soms vermijden we alle vormen van conflict. In eerste instantie werkt dat uitstekend. Wat je niet ziet is er niet. Probleem opgelost. Het vervelende is alleen dat het zich achter de schermen ontwikkelt tot een groter probleem. Uiteindelijk krijgen we het recht in ons gezicht terug.

Zo lang we geen oplossing zoeken voor dat wat ons dwarszit, blijft het als een nare ontsteking doorwoekeren. Met alle gevolgen van dien?

Veel mensen vermijden conflicten om te overleven. Je komt namelijk wat vervelends tegen als je er naar kijkt: angst. Het is gemakkelijker om angst te vermijden dan om het aan te gaan.

Het is interessant om te zien hoe je hoofd een gebied creëert waarin die nare gevoelens niet aanwezig hoeven te zijn. We strepen het als het ware weg en zien het niet meer. Sommige mensen zijn daar zo goed in geworden dat het hen zelfs moeite kost om het conflict later weer naar boven te halen. Het is op die manier gewoon veiliger voor hen.

Toch wil je op een gegeven moment een oplossing. Soms doordat anderen je er op aan beginnen te spreken of omdat je gezondheid er onder begint te lijden. Dat is het moment waarop je in moet grijpen.

Maar zodra je buiten die "veilige zone" stapt dan begint het gedonder. Je raakt als het ware verscheurd: aan de ene kant wil je vermijden terwijl je je aan de andere kant ook bewust wordt van de conflicterende boodschappen in je innerlijke dialoog.

Gek kan je er van worden. Aan de ene kant het getetter hoe vreselijk eng het allemaal is en aan de andere kant de relativerende stem dat het allemaal best meevalt en dat je gewoon dit of dat moet doen.

Ja... makkelijk kletsen!

Kind en volwassene

Je kunt het zien als het kind aan de ene kant dat nog niet weet hoe hij bepaalde zaken op moet lossen en de volwassene aan de andere kant die het wel weet. Sommigen noemen het ook de Schaduw ten opzicht van het Licht.

Maar je bent niet dat kind dat niet durft. Je bent een volwassene die realistisch na kan denken en verstandig kan zijn. De volwassene kan bepalen of het mogelijk is het probleem zelf op te lossen of dat het beter is hulp van buiten te regelen. Als laatste heeft de verstandige volwassene ook de taak om het kind bij de hand nemen en het gerust stellen.

Velen van ons zijn geneigd om in die kinderrol te gaan zitten. Maar dat is niet wat we zijn. We zijn in staat om het probleem in de ogen te kijken en rustig en overwogen een plan te bedenken om het op te lossen.

De Saboteur

Je hebt er niets aan om bij de pakken neer te gaan zitten. Het is niet wie je bent. Tenzij je jezelf liever een Saboteur noemt...

Leer om je lichaam en geest te kalmeren als alles op hol is geslagen. Dit kan door ademhalingstechnieken toe te passen, maar ook door jezelf stevig toe te spreken. Tegen ieder kind moet je immers wel eens optreden.

Soms is het nodig om vast te stellen dat je meer bent dan een slachtoffer. Iedereen heeft een basiskracht in zich om te leren omgaan met problemen. Neem van mij aan dat het beter voelt om in beweging te zijn in de richting van een oplossing dan dat je willoos tegen de grond aangeplakt zit.

Confronteer jezelf met de gedachten die je er op nahoudt. Want dat is vaak wat je dwars zit. Daarin zit namelijk het transformatiepunt.

De Saboteur en het bange kind "lossen op" zodra je je bewust wordt van de manier waarop je denkt en gericht stappen onderneemt in de richting van je doel.

Doe wat je moet doen en neem de eerste stap. Het maakt niet uit hoe groot die stap is.

Laat je veiligheden los en stap over de drempel in je bibbergebied. Doe wat je zo eng vindt. Haal de Held naar boven die alles kan en alles durft. Op zich hoeft die niet zoveel te doen, alleen maar besluiten dat het tijd is voor verandering.

De Held en de Wijze

Ik voel mij altijd ontzettend stoer als ik mijn Held naar voren haal. Dan doe ik dingen die ik eerder niet durfde.

Ik weet dat die Held niet impulsief is omdat hij ondersteund wordt door de Wijze. Maar soms is er wel even een "1-2-3 in godsnaam dan maar" momentje voor nodig. Ogen dicht en springen. Zie het maar als de Wijze die jou een duwtje geeft op de hoge springplank om je toch in het water te laten springen. De Wijze in jou weet wat goed voor je en heeft voor ieder probleem een oplossing.

Om de Held en de Wijze op te laten staan moet je even de wereld stil zetten en jezelf afvragen of dit de manier is waarop je verder wilt gaan. En vooral? hoe lang je zo door wilt gaan. Als ik op dat punt kom dan is het heel vaak direct klaar met het gedonder.

Hopsa! Actie! En vrijwel direct voel ik me een stuk beter.

Ook een stap voorwaarts?

Probeer deze Held en Wijze vragen dan eens te beantwoorden. 

• Ga ik nog in de juiste richting?

• Wat blokkeert me in het behalen van wat ik het allerliefste wil?

• Welke patronen keren steeds maar weer terug in mijn leven?

• Wat is de rol van vermijding en angst in dat patroon?

• Hoe praat ik er over tegen mijzelf? Richt de innerlijke criticus zich tegen mijzelf of tegen de wereld om mij heen? Waarom gebeurt dat?

• Hoe kan ik moed, zelfvertrouwen, visie en wijsheid aanboren in mijzelf? Hoe haal ik de Held naar boven?

• Wat vertelt de Wijze mij over de manier waarop ik het probleem aan kan pakken?

• Wat wordt er mogelijk als ik mij laat leiden door de krachtige rolfiguren in mijzelf?

Vragen geïnspireerd door Rande Howell

Van de Held en de Wijze naar Persoonlijke Ontwikkeling

Naar de Homepage