Het conflict tussen hoofd en hart

Je kent het vast wel. Je hart vertelt je dat iets een heel goede beslissing zal zijn, maar op het moment dat het niet lukt begint er een stemmetje in je hoofd tegen je te zeuren dat je het nooit had moeten doen en dat je toch van te voren best had kunnen weten dat het niets zou worden.

Hoe kon je nou niet weten dat? Je weet toch wel dat...? En als je het helemaal goed aanpakt begin je jezelf vervolgens in allerlei niet zo vleiende benamingen 'complimenten' te geven. Vervolgens is het volledig mistig in je hoofd. Je weet niet wat te doen, wat te beslissen.

Mistige zonsopgang in de Corrèze door Jolanda Bolt

Hoe kan dat nou? Het ene moment leek het zo mooi en vervolgens scheldt je jezelf uit dat het nooit had moeten doen. Zou het niet veel fijner zijn als je hoofd zich wat koester hield en rekening hield met je hart?

Maar nee, tegenwoordig hebben veel mensen een groot conflict tussen wat ze zo graag willen doen (hun hart) en wat er vervolgens in hun hoofd gebeurt.

Eigenlijk zijn we onszelf daarmee ontrouw. We blijven hangen in een relatie die niet goed voor ons is en werken harder dan we zouden moeten doen. En dit zijn nog maar twee voorbeelden. Soms worden we wel heel hard overstemd door ons hoofd. Tegelijkertijd doet dat ook pijn in ons hart.

Wie heeft het nou fout? Is het je hart dat gewoon niet zo naïef en dwaas moet doen of moeten we die stem in ons hoofd eens diep in de ogen kijken?

We stinken er iedere keer weer in. Op de een of andere manier passen we ons elke keer maar weer aan, waar uit blijkt dat we behoorlijk geconditioneerd door het leven gaan. Dit zorgt er voor dat we dingen onder het vloerkleed verbergen als het nodig is. Zelfs als je er echt van overtuigd was dat het de enige juiste keuze was ben je geneigd om het te verstoppen als het niet uitpakt als je gehoopt had.

Maar hoe weet je dan wat werkelijk goed voor je is? Hoe voorkom je dat je blijft twijfelen of je iets nou wel of niet moet doen of dat je je ?fouten? verbergt aan het eind? Veel mensen worstelen daar mee en om eerlijk te zijn vind ik het soms ook wel moeilijk. Maar wat je niet wilt is dat je uiteindelijk een slap aftreksel bent van wie je werkelijk bent, alleen maar omdat je geen keuze kon maken of omdat je niet durfde te vertrouwen op je hart.

Toch is er wel een oplossing voor.

We zijn vergeten dat ons hart een soort kompas is. Het kan ons helpen om onze richting te bepalen. Het is echter niet voor niets dat wij gezegend zijn met een hoofd dat kan nadenken. Het kan in concepten denken, organiseren, vergelijken en de juiste volgorde bepalen. Eigenlijk doet het niet meer dan de feiten vaststellen en die op een presenteerblaadje aanreiken. Het hoort niet te oordelen of keuzes te maken. Omdat dit vaak wel gebeurt is dat waar de verwarring ontstaat. Het is ook maar moeilijk te stoppen.

En zo krijg je aan de ene kant de koele feiten en aan de andere kant je gevoel daarbij. Meer is het niet. Feiten en gevoel. Waarom doen we er dan zo moeilijk over?

Waarschijnlijk komt het omdat ons hoofd het maar niet los kan laten en maar door gaat over de kwestie. Zelfs als het niet eens nodig is, blijft dat hoofd maar doorgaan. Afwegen, opwegen, vergelijken, mopperen, zuchten, etc. Al die tijd ontneem je jezelf een ervaring waar je van kan genieten, leren of groeien.

Het heeft gewoon geen zin.

Maar het heeft ook geen zin om dan maar te zeggen dat je niet zoveel na moet denken en gewoon moet doen. Dat zorgt er alleen maar voor dat je nog meer gaat zitten broeden.

Eigenlijk moet je die twee met elkaar zien te verbinden. Dat lijkt veel moeilijker dan we denken. De enige voorwaarde die je moet stellen is dat al je beslissingen in overeenstemming zijn met wie jij bent. Weet je wie je bent? Waar je voor staat? Als je dat nog niet weet dan moet je misschien eerst dit artikel over leiderschap nog lezen.

De enige manier waarop je weet of je een juiste beslissing hebt gemaakt is om af te wegen of deze voor of tegen je werkt. Vaak weet je het antwoord meteen.

Als je dat weet dan kun je dat vaak ook uitleggen aan anderen. Want dat is vaak waar het ons hoofd om te doen is: wat zal iedereen zeggen als je gaat voor dat wat je blij maakt? Zullen ze je nog aardig vinden? Zullen ze nog je partner willen zijn? Zullen ze nog je werkgever willen zijn?

Natuurlijk kun je luisteren naar die overwegingen, maar vaak zal het er op neer komen dat je dan niet goed voor jezelf zorgt. Natuurlijk mag je de mening van anderen meewegen, maar als je je beslissingen te vaak laat afhangen van wat anderen er van vinden dan komt het niet goed met je.

De enige manier om authentiek te zijn en blijven is om aan te sluiten bij wie jij bent.

Dit artikel kan je helpen bij lezingen waarin de volgende kaarten voorkomen: zeven van bekers, acht van zwaarden, tien van zwaarden, acht van pentakels